5 september 2003

We staan deze ochtend niet bijzonder vroeg op en nemen na het ontbijt ook rustig de tijd om de tent af te breken. Vandaag rijden we namelijk naar Wouter toe, een vriend van Jeroen. Hij woont in een klein dorp op ongeveer de helft van onze weg naar huis. Zodoende een handige logeerplek. Omdat het maar een uurtje of vier rijden is, doen we rustig aan. Tegen de middag aan rijden we uiteindelijk van de camping af. Het is een erg bewolkte dag, dus prima auto-rij weer.

Het is rond half zes wanneer het dorpje Fours-en-Vexin in zicht komt. We zijn benieuwd of we Wouter's huis snel kunnen vinden want ons handige auto-navigatie-systeem kent het hele dorp niet. We zijn dus weer eens ouderwets op ons zelf aangewezen. Bij de eerste de beste kruising zien we dat we gelijk de goede straat te pakken hebben. We gokken op links en een minuutje later staan we voor zijn huis. Het is nog wat vroeg dus we besluiten het dorp te verkennen. Dan blijkt dat Fours-en-Vexin slechts bestaat uit de straten en kruising waar we net vandaan gekomen zijn.

We rijden maar de straat weer in waar we vandaan kwamen, want daar hebben we een kerkje zien staan die erom vraagt bekeken te worden. Deze kerk is het best te beschrijven als oud. Het is een beetje vervallen, maar ziet er (misschien wel daarom) erg sfeervol uit. Terwijl wij nog bij de kerk staan, zien we Wouter aankomen. We stappen weer in de auto en rijden achter hem aan naar z'n huis.

Jeroen en ik zijn hier voor het eerst, dus we krijgen meteen de grand tour. Het is een gezellig huis met houten vloeren en een gigantische openhaard. Het huis schijnt al best oud te zijn, maar het is goed onderhouden. We dumpen onze spullen voor de nacht en de volgende dag in de logeerkamer en gaan verder met de rondleiding. In een klein kamertje naast de woonkamer staat een enorme gastank (of was het benzine?). Fijne gedachte, want aan de andere kant van de muur staat de openhaard. Maar goed, zo'n tank schijnt redelijk standaard te zijn in Frankrijk en ze zullen hier dus wel weten waar die wel en niet kan staan.

's-Avonds is het nog warm genoeg om lekker buiten te eten en na het eten blijven we nog buiten zitten. Wanneer het donker begint te worden haalt Jeroen onze benzinelamp uit de auto om voor wat sfeerverlichting te zorgen. Zo blijven we dus nog een tijd buiten zitten. Dan voelen we ineens wat druppels... bâh! Nu het langzaam begint te regenen, is het toch wel fijner om naat binnen te gaan. We verhuizen de boel naar binnen en we steken ook maar gelijk de openhaard aan. De enorme blokken hardhout branden alleen niet echt best. Met behulp van een ivar-kast plankje van IKEA brandt het hout aanzienlijk beter. Zo blijven we nog een hele tijd bij de openhaard zitten praten. Een erg gezellige avond.