2 september 2003

Vandaag is de dag dat we naar de Futuroscope gaan. Voor vakantie-begrippen zijn we vroeg uit de veren, want we willen een beetje bijtijds in het park zijn. Na een snel ontbijt staan we iets voor tien uur klaar voor vertrek. Vanaf deze camping is het maar een minuut of tien rijden naar Le Futuroscope... als je tenminste de goede kant op rijdt. Na twintig minuten komen wij dus aan bij het park.

Het in 1987 geopende attractiepark Le Futuroscope, dat geheel gewijd is aan nieuwe audiovisuele technologieën, trekt jaarlijks meer dan 2,5 miljoen bezoekers uit de hele wereld. Het 53 hectare grote park met zijn futuristische theaters toont in maar liefst achttien verschillende paviljoens onder meer reuzenschermen, 3D-cinema's met verschillende technieken, 360 graden schermen en dynamisch interactieve voorstellingen waarbij de bezoeker in de riemen moet.

Meer info: www.futuroscope.com (Frans/Engels/Spaans)

Vandaag is het de eerste dag van het laagseizoen wat erop neerkomt dat het park tot zes uur open is in plaats van tot elf uur en dat er dus ook geen spetterende avondshow met vuurwerk zal zijn. Maar daar tegenover staat dat de entreeprijs nu lager is en het ook heel wat minder druk is.

Zodra we het park binnen zijn, lopen we naar de souvenirshop bij de in/uitgang om daar twee koptelefoons te halen. Het is een Frans park en alle films zijn dus ook in het Frans, maar aan de hand van de gratis koptelefoons kunnen we toch alles in het Nederlands, Engels, Duits en nog wat andere talen horen. Zo'n twintig minuten nadat we het park binnenlopen, zitten we al bij onze eerste film van de dag. Deze gaat over het ontstaan van de Futuroscope en eigenlijk vooral over hoe vooruitstrevend de Fransen wel niet zijn met dit park. De film is één grote reclamespot en daarmee niet interessant. Gelukkig is deze na een paar minuten alweer afgelopen en kunnen we de zaal aan de andere kant weer verlaten. De uitgang blijkt dan niet naar buiten te leiden, maar naar een tweede zaal. De stoelen zijn hier een stuk forser en uitgerust met hoofdsteunen en een riem. Nadat iedereen ingesnoerd is, begint er een film op een groot scherm. Het begint rustig, maar wordt uiteindelijk een wilde tocht door een Frans dorp waarbij we van links naar rechts in onze stoel gedrukt worden. Deze wilde tocht (het lijkt wel een achtbaan) is wel even iets anders dan de oersaaie promofilm van een paar minuten geleden. Je gaat je afvragen of de Fransen de vorige film express zo saai hebben gemaakt om het contrast met deze film te verhogen.

Onze volgende film, op een nóg groter scherm, gaat over de trek van de Monarchvlinders. Een tijdje nadat de film begonnen is, verschijnt er ook ineens beeld op de glasplaten van de vloer. De vlinders vliegen nu onder je voeten door. Echt heel leuk gedaan. Allebei vinden we dit een erg boeiende korte documentaire. Wanneer we de zaal weer uitlopen is het even een stukje wandelen naar de volgende attractie. De lucht dreigt met een paar flinke onweerswolken, hopelijk houden we het droog vandaag.

Verder zien we twee 3D-films, beleven we nog enkele korte maar heftige voorstellingen in bewegende stoelen, nemen een draaibak de lucht in voor een mooi uitzicht op het park en de omgeving, zien we het universum op een 360° koepelscherm en zien we ook nog verschillende computeranimaties, waarvan eentje in 3D. Best wel een indrukwekkende dag. Tot net voor sluitingstijd (zes uur) blijven we in Le Futuroscope, zodat we zoveel mogelijk verschillende attracties kunnen doen c.q. zien. Allemáál lukt niet, daar zijn er te veel voor. Gedurende de dag valt er af en toe een spatje regen, maar soms is er ook een zwak zonnetje te zien. Dat het vandaag geen prachtig weer is, maakt eigenlijk weinig uit. De meeste tijd zit je toch binnen bij een voorstelling en anders sta je wel ergens in een rij en die zijn overdekt. Dit lijkt me één van de weinige pretparken wat nog leuk is op een regenachtige dag.

Wat ons allebei aan het einde van de dag opgevallen is, is dat de Fransen wel zo geweldig doen over hun futuristisch park, maar dat bijna alle filmpjes die getoond worden, gemaakt zijn door Amerikanen. De dialogen worden gewoon nagesynchroniseerd. Bij de 3D-film over NASA horen de Fransen dus één of andere onbekende Fransman, terwijl wij via de koptelefoon de originele Engelse teksten horen van Tom Cruise. Een stuk beter, toch?