Reisverhaal vakantie Frankrijk - Ile d'Oléron, Cotinière

's Ochtends na een ontbijtje breken we de tent af en pakken we de auto in. Het is erg bewolkt en daarmee toch geen weer om naar het strand te gaan. Ile de Ré is met z'n 85 km2 maar een klein eiland, dus na twee dagen hebben we het wel zo'n beetje gezien. Vanaf Ile de Ré rijden we via allemaal binnenweggetjes naar het zuiden voor het grotere eiland Oléron. De rit duurt zo wel lang, maar we zien tenminste veel van de mooie omgeving.

Tegen drie uur komen we aan bij onze tweede camping van de vakantie; camping L'Océan in Dolus op Ile d'Oléron. Ook deze camping ligt aan de kust en heeft een mooi strand. Het is erg rustig op deze camping dus we kunnen een mooie ruime plek opzoeken met een boompje voor de schaduw. Na het opzetten en inrichten van de tent gaan we... niets doen. Even geen inspannende dingen, het is tenslotte vakantie. Het blijft vandaag behoorlijk bewolkt, maar af en toe komt er gelukkig toch een klein zonnetje om de hoek kijken. Prima weer om voor de tent een spannend boek te lezen.

Ile d'Oléron is met een oppervlakte van 175 km2 na Corsica het grootste Franse eiland. Vanwege zijn ligging is het eiland een strategische plek ten tijde van de Tweede Wereld Oorlog. De fortificaties op het eiland maken deel uit van de verdedigingslinie van de Atlantische kust, de Atlantik Wall genaamd. Samen met Ile de Ré moest Ile D'Oléron de toegang tot de havens van La Rochelle en Rochefort blokkeren.

Ondanks de 90 kilometer lange kustlijn van Oléron is visvangst niet de voornaamste inkomstenbron. De inkomsten uit toerisme, landbouw en de oesterteelt zijn veel belangrijker. Het zachte klimaat van het eiland is ideaal voor de oestercultuur. Samen met de afwisselende landschappen, de vele stranden van fijn zand, de lieflijke havens en de schilderachtige dorpjes zorgt dit ook voor veel toeristen.

Sinds 1966 is het eiland met het vaste land verbonden via een 3027 meter lange brug op vijfenveertig pilaren. Deze langste brug van Europa is, na tien maanden bouwen, geopend op 19 Maart 1966.

Meer info: www.oleron.org (Frans)
Meer info: www.camping-oleron.com (Frans, Engels, Duits, Nederlands)

's-Avonds tegen tienen willen we het kaartspel van Kolonisten van Catan gaan spelen, maar we worden helemaal opgevreten door de muggen. Het blijkt dat we naast een slootje ofzo staan wat ons niet eerder opgevallen is vanwege de ontzettend dichte begroeing van... riet. Tja, we hadden dus wel kunnen weten dat er water stond, maar dáár dachten we even niet aan. Rustig buiten een kaartspelletje spelen zit er dus niet in. Onze tent is veel te klein om met tafeltje en stoelen in te zitten, dus rijden we gewoon naar het dorp om ergens in een café'tje of iets dergelijks te spelen. Dus... de auto in en naar La Cotinière rijden (het eerste de beste dorp dat aangegeven staat). Komen we daar aan, is het er ontzettend druk op straat. Alle winkeltjes zijn nog gewoon open en er staat een klein kermisje op het plein. Dus in plaats van ergens Kolonisten te gaan spelen, lopen we door de gezellige straatjes van Cotinière. We lopen op onze gemak aardig wat winkeltjes af die tot de nok toe gevuld zijn met letterlijk van alles en nog wat. Leuk om doorheen te snuffelen.

Op een gegeven moment zien we een crêperie waar we gewoon niet voorbij kunnen lopen. We lopen dus naar binnen en zoeken een plaatsje op het overdekte terras. Jeroen bestelt een After-Eight crêpe met mint-ijs, slagroom, warme chocolade saus en natuurlijk After-Eight chocolaatjes en ik ga voor een crêpe flambée met Grand Marnier en vanille ijs. Errrug goed.

Aan het spelen van een kaartspelletje komen we vanavond niet meer toe, maar dat maakt ons niets uit. Dit is een erg leuke avond zo met z'n onverwachte wending.

26 augustus 2003