inleiding | reisverhaal | gastenboek | menu
begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina

 

24 augustus 2003

En zo is het intussen dus alweer zondag.

Pont de L'Ile de Re

Om op Ile de Ré te komen moet je vanaf La Rochelle een lange tolbrug over. Hier rijden we dus tegen zevenen al overheen. Zodra we op het eiland zijn, stoppen we op een parkeerplaatsje bij de brug. Hier kunnen we mooi de opkomende zon zien en gelijk een broodje eten met het laatste restje (inmiddels lauwe) koffie uit de thermoskan. We lopen vervolgens naar de voet van de brug om wat foto's te nemen van deze moderne brug en van de boven La Rochelle opkomende zon. De lucht is vandaag strakblauw en zo hoort het ook te zijn tijdens een vakantie.



Sinds 1988 is Ile de Ré verbonden met vaste land bij La Rochelle door middel van een drie kilometer lange tolbrug. De brug is vijftien-en-een-halve meter breed en heeft aparte rijbanen voor voetgangers, fietsers en motorvoertuigen. In totaal achtentwintig pilaren van elk vijf-en-een-halve meter in doorsnee ondersteunen de brug. Op het hoogste punt staat de brug 42 meter boven het water.

Na ons snel ontbijtje gaan we verder het eiland op. Zo komen we als eerste uit bij de Phare des Baleines (walvis vuurtoren) in de buurt van het plaatsje Saint-Clement-des-Baleines aan de andere kant van het eiland. Het is hier nu nog erg rustig, maar gezien het aantal kraampjes dat opgebouwd wordt kan het hier een paar uurtjes later wel eens heel druk worden. Goede timing dus.

Phare des Baleines Vieille Tour

De Phare des Baleines is nog steeds in gebruik, maar je kunt de toren het hele jaar door bezichtigen. Wij lopen er slechts omheen richting de oude Vieille Tour. Deze vuurtoren is duidelijk een stuk ouder, maar heeft wel het mooiere plekje aan de kust. Door naast deze vuurtoren het pad omhoog te nemen kun je uitkijken over het strand en de zee. Hier staan we een tijdje te turen in de verte.

Aan de westelijke oever van Ile de Ré staat de 57 meter hoge Phare des Baleines (vuurtoren van de walvissen). Deze toren is gebouwd in 1849 en werd in gebruik genomen op 15 januari 1854. Sindsdien vervangt het de Vieille Tour (oude vrouw vuurtoren) uit 1682 die iets ten noorden van de Phare des Baleines staat. De Vieille Tour, opgericht onder Vauban, is een van de oudste vuurtorens van Frankrijk en staat sinds 1904 op de monumentenlijst.

In tegenstelling tot andere vuurtorens aan de kust, is de Phare des Baleines niet vernoemd naar de plaats waar het staat. Deze vuurtoren is vernoemd naar de Cetacea (walvissen, dolfijnen en bruinvissen) die vroeger vaak stranden op deze kust. In 1922 is hier voor het laatst een walvis gestrand. Het skelet van deze walvis wordt tentoongesteld in het walvismuseum aan de voet van de vuurtoren.

De huidige lichtbundel van de Phare des Baleines draagt ongeveer vijftig kilometer ver, waarmee het één van de krachtigste vuurtorens van Frankrijk is. Na het beklimmen van de 257 treden heb je een prachtig uitzicht over het eiland en de oceaan.

Geografische coordinaten Phare des Baleines: 46°14'07" N / 01°33'07" W

Na dit eerste culturele bezoek gaan we op zoek naar een camping en nu we op een eiland zitten, willen we natuurlijk een camping dat aan zee ligt. Ile de Ré heeft meer dan veertig campings, dus dat moet te regelen zijn. We gaan uiteindelijk voor Camping Antioche (Frans/Engels/Duits) in Le Bois Plage en Ré. Een gezellige camping met veel bomen en slechts door de duinen gescheiden van zee. We betalen gelijk voor twee nachten. We zoeken ons plekje op en in korte tijd zetten we vervolgens de tent op.

Nu dit geregeld is, kunnen we terugrijden naar Le Bois Plage (waar we eerder doorheen reden toen we op zoek waren naar de camping). Het lijkt ons namelijk een leuk plaatsje door de dorpsmarkt die aan de gang was en de vele smalle straatjes. Tien minuten na vertrek vanaf de camping parkeren we de auto alweer. We wandelen vervolgens door de typisch Franse straatjes en over de drukke markt. Op de markt kopen we ook gelijk wat gegeten, want het loopt alweer tegen de middag. Het is inmiddels ook een stuk warmer geworden. Wanneer we de markt zo'n beetje gezien hebben, pakken we de auto weer en rijden we (met de ramen dicht en airconditioning aan) richting Loix voor een verdere verkenning van het eiland.

Loix is het zout winningsgebied. Door de geschiedenis heen was zout een van de grootste rijkdommen van Ile de Ré. Omdat het in staat is voedsel te conserveren was zout onmisbaar voor de economie. De zoutpannen werden geruime tijd aan hun lot overgelaten, maar nu worden ze opnieuw ontgonnen. Zout staat weer in de belangstelling bij de consument. Vandaag produceren 80 zoutzieders van Ile de Ré gemiddeld 2500 ton per jaar.

Meer info: www.sel-de-re.tm.fr (Frans, Engels, Japans)

Zout piramiden in de zoutpannen.

Loix is geen bijzonder dorp, maar de omgeving is wel de moeite waard. Zo rijden we langs enkele zoutpannen. Op ééntje is er ook iemand aan het werk, dus we zetten de auto aan de kant om te kijken hoe hij bezig is. Tussen de zoutbaden in staan kleine piramiden van zout die de man in een kruiwagen schept. Vervolgens rijd hij met een volle lading naar een veel en dan ook echt véél grotere berg zout om de kruiwagen daar weer leeg te kiepen. Dan weer terug om de volgende piramiden op te scheppen.

Na Loix rijden we weer terug naar de camping, waar we tegen twee uur aankomen. We kruipen de inmiddels snikhete tent in om zwemkleding en strandlakens op te zoeken, want de rest van de middag gaan we op het strand liggen en in zee zwemmen. Het is een heerlijk rustig strandje met helder zeewater. Er waait een koel briesje, dus is het er, ondanks de felle zon, goed toeven. Tot een uur of zes blijven we op het strand liggen. Dan krijgen we allebei wel trek in eten, dus pakken we de spullen en lopen we terug naar de tent om boodschappen te doen.

's Avonds na het eten lopen we terug naar het strand voor een romatisch schouwspel van de ondergaande zon. ;-) Het is in ieder geval een mooi gezicht, ook doordat er verder helemaal niemand te bekennen is op het strand.

Het strand van Le Bois Plage.

begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina