18 februari 2003

Vandaag is het dinsdag, oftewel de dag dat we naar Helsinki gaan. Vooral Marijke kon haast niet meer wachten. Ook vandaag dus weer een beetje op tijd uit bed. We zijn eerst nog even naar de sauna geweest, maar om 9:00 zaten alweer aan het ontbijt.

Na een rustig ontbijtje liepen we weer terug naar de kamer. Onderweg liepen er mensen met koffers door de gang en werd er her en der gedag gezegd. Vreemd, dachten we, die hebben zeker een verkorte reis of een verlengde reis van vorige week. Hoe dichter we bij de kamer kwamen hoe meer we begonnen te twijfelen aan onze eigen vertrekdag. Wil en ik dachten aan woensdag en Marijke dacht aan 18 februari, maar of 18 februari ook woensdag was wisten we geen van allen. We hebben er dus toch onze tickets maar even bij gehaald. En ja hoor… we vertrekken dus vandaag… 18 februari. Ineens onze vakantie een dag korter dan gedacht. Dat valt even vies tegen!

We hebben snel alle koffers ingepakt en naar de auto gebracht, want als we voor het vertrek van de boot ook nog naar Helsinki willen moeten we snel zijn. We zijn in ongeveer anderhalf uur van Vääksy naar Helsinki gereden.

We hebben de auto in de buurt van de haven geparkeerd. Daarvandaan kon je de rode Uspenski Kathedraal al zien. Grappig detail is dat er aan de gevel van het gebouw een boot is opgehangen.

We zijn langs de Uspenski Kathedraal en de binnenhaven het centrum van Helsinki ingelopen. Jeroen wilde nog graag langs een munthandelaar om Finse munten en muntrolletjes te kopen. Op internet had hij het adres al opgezocht, dus zijn we daar eerst maar heengelopen. De winkel bleek in een zijstraat van het Plein van de Senaat te liggen wat mooi uitkwam, want op dat plein staat de welbekende witte Lutherse kathedraal van Helsinki. Na de winkel bezocht te hebben (Jeroen heeft een paar Finse muntsetjes gekocht) zijn we uiteraard naar de kathedraal gelopen.

Hiervandaan zijn we richting de winkelstraten gelopen om ergens een kopje koffie te drinken. Na deze korte stop zijn Marijke en Wil de stad verder met z'n tweeën gaan verkennen, terwijl Jeroen en ik langs de Finse Nationale Bank wilden voor Finse munten. We hadden afgesproken om elkaar om vier uur weer bij de auto ontmoeten. Voordat we naar de bank konden, moest eerst de parkeermeter bijgevuld worden. Hierdoor kwamen we weer langs de Uspenski Kathedraal. We zijn nu een stukje verder langs het water gelopen om bij de Eteläsatama haven uit te komen. In deze haven liggen vier van de vijf bootterminals van Helsinki, waaronder Silja Line. Vanuit Helsinki vertrekken dagelijks internationale schepen naar Stockholm in Zweden, Tallinn in Estonia en Travemünde in Duitsland.

Vanaf de haven zijn Jeroen en ik de winkelstraten weer ingelopen op zoek naar een bank. Toen we er uiteindelijk een gevonden hadden, bleek dat ze geen muntrolletjes e.d. verkochten. De bankmedewerkster was wel erg vriendelijk en behulpzaam. Ze keek namelijk de hele kassa-la door voor de twee losse muntjes die Jeroen nog zocht, maar helaas zaten ze er niet tussen. Ook heeft ze een kaartje gekopieerd waarmee we de Finse Bank wel moesten kunnen vinden. Hiermee konden we weer op pad. Het liep inmiddels al tegen half vier aan dus we moesten nog opschieten ook. Na een keer verkeerd gelopen te zijn en een keer verkeerd gestuurd te zijn, vonden we uiteindelijk de Finse Bank om tien over half vier. Erg gefrustreerd waren we toen we zagen dat de bank elke dag maar tot half vier geopend is. Nog niet gelukt dus. Vervolgens moesten we ook weer flink doorlopen om enigszins op tijd bij de auto te zijn.

Vanaf Helsinki was het nog zo'n twee uur rijden naar Hanko, waar de boot om negen uur zou vertrekken. Toen we in Hanko waren, zijn we het dorp ingereden om een eenvoudig eettentje te zoeken, maar hier bleken helaas niet zoveel eetgelegenheden te zijn. We kwamen uit in een snackbar c.q. eenvoudig eetcafé dat gevestigd was in een supermarkt. Het stelde niet echt veel voor, maar we konden er prima een simpele maaltijd eten, konden erbij zitten en het was niet duur. Na het eten zijn we naar de terminal gereden om de boarding-pass op te halen. We konden vervolgens aansluiten in de rij en al na vijf minuten wachten de boot oprijden. We hebben de handbagage gelijk naar de hut gebracht zodat we het vertrek van het schip buiten op het dek konden volgen. We hadden een hut die qua inrichting en afmeting identiek was aan de hut tijdens de heenreis, alleen nu een verdieping hoger, namelijk op de negende verdieping.

Het schip vertrok, zoals gepland, keurig om negen uur Finse tijd. Aan boord werd de Duitse tijd gehanteerd, zodoende was het ineens weer acht uur. Vanaf het dek zagen we een klein bootje met enorme schijnwerpers naast het schip komen varen. Na een tijdje stapte de loods vanaf ons schip het kleine bootje op. Zijn taak zat erop. Hij had het schip veilig de haven uitgeloodst. Het kleine bootje met de loods aan boord voer van het schip af en doofde zijn schijnwerpers. Al snel voer het schip sneller, ook doordat de ijsschotsen steeds kleiner werden en verder van elkaar lagen. Aan de hoeveelheid ijs was duidelijk te zien dat het voor Finse begrippen een warme winterweek geweest is. Er lag lang niet zoveel ijs als tijdens de heenreis.

We hebben de avond doorgebracht door buiten op het dek te kijken naar de ijsschotsen, door spelletjes te spelen en / of wat te lezen.