13 februari 2003

De afgelopen nacht hebben we geslapen in een kleine, maar moderne en comfortabele hut op de achtste verdieping. Bij binnenkomst in de hut heb je rechts een garderobe en minibureautje met spiegel, links een douche en toilet en achterin twee stapelbedden met daartussen een klein nachtkastje.

's Ochtends hebben we beetje uitgeslapen en daarna met het meegebrachte eten en drinken zelf een ontbijtje samengesteld. Nog een kopje koffie in de Panoramic Lounge en het ontbijt was compleet. Daarna was het uiteraard tijd voor de eerste wandeling in daglicht over het buitendek. We waren er niet helemaal op voorbereid maar buiten was het vooral koud. Erg koud. Bij de volgende wandelingetjes buiten gingen sjaal, handschoenen, muts, etc. allemaal mee. Er was in ieder geval geen wolkje aan de hemel te bekennen, dus het werd vandaag wel lekker zonnig.

De dag op de boot hebben we verder doorgebracht met het kijken naar een film over Hanko (haven c.q. plaats van aankomst) en Finland, het doen van spelletjes, puzzelen en lezen.

In de middag begonnen we donkere plekken in de zee te zien. De plekken werden steeds groter en frequenter, maar we hadden geen idee wat het precies was. In eerste instantie dachten we aan grote olievlekken, want de plekken waren donkerder en leken trager te bewegen. We dachten ook aan plekken ondiep water, maar dat was natuurlijk niet erg waarschijnlijk midden op de Oostzee. We zijn nog naar buiten gelopen in de hoop het daar beter te kunnen zien, maar dat hielp niets. Toen we rond half drie voor de zoveelste wandeling over het dek gingen, was pas te zien dat de donkere plekken verzamelingen ijsklontjes waren. Miljoenen ijsklontjes en dus gelukkig geen olie. Het water leek zwaar, door de trage bewegingen van de ijsklontjes. Zoveel miljoenen ijsklontjes in zee is heel bijzonder om te zien.

De afzonderlijke plekken "zwaar water" werden steeds groter tot het uiteindelijk een zee vol ijsklontjes vormde. Vervolgens werden de ijsklontjes steeds groter en groter. Tegen vier uur waren het kleine en middelgrote ijsschotsen geworden en steeds vaker kwamen er ijsschotsen van zo'n 5 tot 8 meter groot langs. Het was erg koud buiten, maar om de zoveel minuten gingen we toch weer even over het dek wandelen om te zien hoe de zee er nu weer uit zag en hoe groot de ijsbrokken inmiddels geworden waren.

Hoe later op de middag, hoe mooier het uitzicht werd. Het zonlicht van de laag aan de horizon staande zon scheen steeds mooier over de grilligge ijsvlakte heen. Met de zon erop en de trage bewegingen leek het af en toe wel golvend satijn.

Tegen de tijd dat het al behoorlijk donker aan het worden was, waren er ook nauwelijks nog losse ijsschotsen te zien. Het waren ontzettend grote plakkaten ijs geworden, die scheurden of afbraken zodra het schip er doorheen vaarde. Dit gaat gepaard met flink wat kraak en scheur geluiden, dus dat was wel even wennen. Zeker omdat je het 's nachts in je bed nog steeds te keer hoort gaan. Tip: niet aan de film Titanic denken wanneer je naar bed gaat. ;-)

Dit was toch wel een unieke ervaring voor ons en heeft veel indruk gemaakt. De vakantie was in ieder geval goed begonnen.

Om zes uur voeren we de haven van Hanko binnen. Het was inmiddels al hartstikke donker, dus meer dan wat lichtjes zagen we niet. Bij aankomst konden we ook gelijk de horloges een uur verder zetten vanwege het tijdsverschil (vanaf nu houden we dus ook de Finse tijd aan in dit reisverhaal). Zodra we het schip af waren, reden we naar het centrum van Hanko. Daar hebben we in een simpel eetcafé c.q. luxe snackbar wat gegeten.

Na het hapje eten zijn we in één stuk doorgereden naar Hotel Tallukka in het dorpje Vääksy. Deze laatste loodjes van de heenreis duurde ruim drie uur. Het was jammer dat het zo donker was, want de omgeving waar we doorheen reden was prachtig. De bomen langs de weg waren bedekt met een dikke laag rijp en de lucht was helder, waardoor duizenden sterren te zien waren.

Tegen elf uur kwamen we aan in het hotel. Na het inchecken zijn we gelijk naar de kamers gelopen om die te bekijken. We hadden twee aan elkaar grenzende kamers, die beide naast de te verwachten bedden ook een bankje, tafeltje, balkon en een schitterend uitzicht over het meer Vesijärvi hadden. Hierna zijn we snel de bagage uit de auto gaan halen, want het begon licht te sneeuwen.