30 mei 2004

Hm, goedemorgen, *gaap* best wel aardig geslapen. Beetje kort, maar liever iets dan niets. Ik doe het duisterscherm voor het raam open en moet even wennen aan het felle licht wanneer ik naar buiten kijk. Een strakblauwe lucht en schitterende zonsopgang boven het ijzige Groenland. Wow, wat een prachtig uitzicht. Terwijl ik een foto door het vliegtuigraampje probeer te maken, wordt Jeroen ook wakker. Samen turen we naar de mooie zonsopgang en het landschap van Groenland onder ons.

Het is tien voor half twaalf plaatselijke tijd wanneer het vliegtuig aankomt op Heathrow Airport in London. We landen een kwartier te vroeg, maar daardoor is de gate nog niet gereed. Daar staat nu namelijk nog een ander vliegtuig en zodra dat vliegtuig al z'n passagiers heeft en vertrekt, kunnen wij pas de gate gebruiken. Het duurt en het duurt maar. Na al die uren vliegen wil iedereen eigenlijk zo snel mogelijk het vliegtuig uit. Na twintig minuten wachten (lijkt echt véél langer) wordt er eindelijk omgeroepen dat we een andere, onbezette gate toegewezen gekregen hebben en kunnen we vlot daarna eindelijk het vliegtuig verlaten.

Het is tegen twaalf uur. Vermoeid ploffen we met onze handbagage neer in de stoelen van de International Departure Lounge van Terminal 1. Het lange wachten op de vlucht van Heathrow naar Schiphol kan beginnen. Onze oorspronkelijke vlucht van half drie is namelijk geannuleerd. We zijn zodoende overgeboekt op de eerstvolgende vlucht en die vertrekt pas om tien over zes. Dit betekent dus dat we een kleine vier-en-een-half uur rondhangen op het vliegveld voor de boeg hebben. Gezellig.

We besluiten als eerste maar eens ergens een hapje te gaan eten. Er moet tenslotte wel geluncht worden, al zal dat voor ons meer een ontbijt zijn. Overal is het ontzettend druk, maar wij hebben gelukkig geen haast. Na de lunch lopen we een rondje langs de winkels, maar echt zin hebben we er niet in. Zeulen met al die handbagage wordt ook steeds vervelender. We zoeken dus alweer snel een paar comfortabele stoelen op om daar de rest van de wachttijd door te brengen. Met allebei een boek c.q. tijdschrift in de hand dommelen we langzaam in slaap. We doden de tijd al in een stoel hangend, lezend, slapend en rond kijkend tot het eindelijk zover is dat we ons naar de vertrekhal kunnen begeven. Bij de gate moeten we nog een kwartiertje wachten, maar dan kunnen we het vliegtuig in.

Precies op tijd, tien over zes, vertrekt het vliegtuig richting Schiphol, Amsterdam. Geen idee meer hoe lang de vlucht duurde, want ik heb er weinig van meegemaakt. Voor zover dat mogelijk is in een vliegtuig met wat krappe stoelen, heb ik best lekker geslapen. Zelfs de landing is grotendeels aan me voorbij gegaan. Jeroen blijkt ook het grootste gedeelte van de vlucht slapend doorgebracht te hebben, dus we kunnen er weer even tegenaan. Terwijl we wachten om uit te kunnen stappen, zetten we voor de laatste keer deze vakantie de horloges goed. Het is vijf voor half zeven Nederlandse tijd.

In de aankomsthal hebben we redelijk vlot alle drie onze koffers van de kofferband te pakken en kunnen we naar de uitgang. Daar zien we Wil en Marijke, de ouders van Jeroen, al staan wachten. Na de knuffels en een laatste vakantiefoto lopen we met z'n vieren en twee karren vol bagage naar een koffietentje. Eerst even bijpraten met een bakkie Hollandse koffie erbij. De vermoeidheid zijn Jeroen en ik allang weer vergeten wanneer we enthousiast over de ene na de andere vakantiebelevenis vertellen...

En een dikke twee uur later... zijn we zijn weer thuis!! Heerlijk!
Snel douchen en dan, voor het eerst sinds vijf weken, duiken we weer ons eigen bedje in.

En hiermee eindigt het reisverhaal van onze huwelijksreis naar West-Canada. Het is absoluut een fantastische, adembenemende, ongelooflijke, indrukwekkende, sublieme, kicken, prachtige, kei leuke, onbeschrijfelijke, schitterende, waanzinnige, te gekke en heerlijk lange vakantie geweest.

Wil je een berichtje achterlaten of lezen wat anderen geschreven hebben, ga dan naar ons gastenboek. Altijd leuk om te horen wat anderen vinden van zo'n reisverhaal!