25 mei 2004

Tegen acht uur worden we wakker van het getik van de regen op het dak van de camper. Niet echt het weer om uit bed te gaan, dus blijven we nog even lekker liggen. Helaas blijft het regenen, dus kruipen we tegen half tien alsnog het bed uit. Terwijl we aan het ontbijt zitten houdt de regen gelukkig langzaam aan op. De donkere lucht boven ons voorspelt echter niet veel goeds voor vandaag.

Tegen elf uur vertrekken we van de Paradise Valley Campground en rijden we in een paar minuten naar Squamish. Voor we vandaag weer verder op pad gaan, wil ik eerst even snel langs het internetcafé waar we gisteren ook waren. Ze hebben er een supersnelle internetverbinding èn heerlijke chocolade brownies. Wat wil een mens nog meer? :-) Jeroen blijft in de camper wachten terwijl ik snel een update van het reisverhaal op Internet zet. Nog even de e-mail checken, brownies inslaan en weer terug de camper in.

We rijden het laatste stukje van de Sea to Sky Highway (highway 99) naar Vancouver. Ter hoogte van West-Vancouver verlaten we de snelweg en gaan we de Marine Drive op. Deze weg langs de kust lijkt ons leuker dan de snelweg... en wat ons betreft hebben we gelijk. We rijden langs een grote jachthaven en schitterende huizen aan zee. Het is wel een erg bochtige en af en toe smalle weg, maar het is met onze 20-foot camper nog goed te doen. Wanneer we Lighthouse Park op borden aangegeven zien staan, besluiten we daar te gaan lunchen. Op het parkeerterrein van Lighthouse Park staat een groot informatiebord waarop, naast wat informatie over de omgeving, ook enkele korte wandelingen staan aangegeven. Onder andere een wandeling naar de vuurtoren Point Atkinson Lighthouse. Dat lijkt ons wel een leuke wandeling voor na de lunch. In de camper eten we onze boterhammen en een half uurtje later staan we weer buiten. Beetje jammer dat het inmiddels weer is gaan regenen, maar dat vinden we nu even geen reden om niet te gaan wandelen. We willen de vuurtoren zien.

In de regen lopen we door het bos langs gigantisch hoge bomen. Na een klein kwartiertje lopen komen we aan bij een hoge rotspartij. We klauteren erop en staan vervolgens oog in oog met de Point Atkinson Lighthouse. De vuurtoren is niet te bezichtigen, dus houden we op het maken van een foto.

In de buurt van de vuurtoren zien we nog wat oude gebouwtjes die tijdens de Tweede Wereld Oorlog een militaire functie hadden, maar zonder er veel aandacht aan te schenken lopen we door. We volgen het wandelpad richting het Arbutus Knoll uitzichtpunt. Vanaf dat punt hebben we een aardig uitzicht op de bekende Lions Gate Bridge uit 1938. Deze hangbrug overspant de Burrard Inlet en verbind zo het noorden van Vancouver met het centrum. In de regen valt het uitzicht wat tegen, maar met mooi weer of 's avonds zal het Arbutus Knoll uitzichtpunt zeker een schitterend uitzicht bieden.

Inmiddels aardig doorweekt van de regen, lopen we terug naar de camper via de Valley Trail. Langs het wandelpad staan gigantische woudreuzen en enorme varens. We zien ook weer veel nursing logs, oftewel rottende, omgevallen bomen die een goede voedingsbodem vormen voor de volgende generatie bomen. Nieuwe bomen groeien dus ook gerust bovenop de omgevallen bomen. Verder komen we onderweg verschillende keren paaltjes tegen met nummertjes erop, maar we hebben geen idee wat ze aangeven. Hectometer paaltjes zullen het wel niet zijn. Maar eenmaal aan het einde van het wandelpad gekomen, wordt het mysterie snel opgelost. Daar staat namelijk een bak met foldertjes die beschrijven wat je bij elk genummerd paaltje ziet. Je hebt er dus meer aan als je de wandeling in tegengestelde richting loopt en zo'n folder in de hand hebt.

Toch handig dat de camper een droogrekje heeft boven het toilet. Kunnen we mooi onze drijfnatte jassen ophangen. Na weer een beetje opgedroogd te zijn, rijden we de Marine Drive weer op richting onze volgende stop, zijnde Lynn Canyon Park in Noord-Vancouver.

Wanneer we in Lynn Canyon Park aankomen is het, zo mogelijk, nog harder aan het regenen. Onder een licht gemompel wurmen we ons weer in de natte jassen en gaan we er op uit. We lopen de in totaal veertig minuten durende wandeling naar de Twin Falls. Het is lekker rustig in het park. Niet veel mensen die in de regen een wandeling ondernemen blijkbaar. Wanneer we bij de hangbrug (suspension bridge) van Lynn Canyon Park komen, is ook daar niemand te zien. Ha, lopen we hier gratis en heerlijk met z'n tweetjes over de hangbrug, terwijl mensen voor Capilano Suspension Bridge, een zelfde soort hangbrug, tig dollar neerleggen om er met z'n tientallen tegelijk overheen te lopen. Tja, het loont de moeite om wat verder te kijken dan de standaard attracties. Toegegeven, zo alleen over de hangbrug lukt waarschijnlijk ook alleen maar wanneer het zo regent, maar toch...

Bij de Twin Falls aangekomen, kunnen we de regendruppels bijna niet meer onderscheiden van het water van de waterval. Een foto nemen gaat dan ook niet, tegen zoveel vochtigheid is mijn camera nou eenmaal niet bestand. We hebben de waterval snel bekeken en vervolgen het drassige pad terug naar de camper. Wanneer het eindelijk wat minder hard regent, nemen we een wij-zijn-drijfnat-en-voelen-ons-zielig-foto. De camera op een tien centimeter hoog statiefje, de zelfontspanner inschakelen en poseren maar.

Na de wandeling gaan we het Ecology Centre in. Kunnen we mooi daar uitdruppen in plaats van in de camper. Drup drup... drup, zouden ze het erg vinden? Jammer dat het alweer zo laat is, want het Ecology Centre blijkt erg interessant te zijn. De tentoonstellingen over alles in de natuur zien er goed uit. Ze hebben ook een groot aantal natuurfilms (o.a. van Discovery Channel) die ze op verzoek afspelen. Vooral voor kinderen is het trouwens erg leuk in dit centrum. Ze kunnen zich met van-alles-en-nog-wat vermaken. We blijven tot sluitingstijd (vijf uur) rondkijken en gaan dan de camper weer in.

In een slakkentempo rijden we even later via de Lions Gate Bridge, die we vanmorgen nog vanuit het Lighthouse Park zagen, het centrum van Vancouver in. Tja, echt handig is het ook niet om precies tijdens de spits (rush hour) Vancouver in te rijden. De brug is al niet zo breed. Maar eenmaal over de brug rijd het verkeer al een stuk vlotter door. We rijden verder richting het zuiden om een camping te zoeken in Richmond. Daar in de buurt ligt namelijk de Gulf of Georgia Cannery waar we morgen heen willen gaan.

Het wordt, heel toepasselijk, de Richmond RV Park camping. Het plekje dat we toegewezen krijgen is een beetje drassig, maar dat kan ook bijna niet anders met dit weer. Het is de hele dag ontzettend regenachtig geweest en met vijftien graden Celsius ook niet echt warm.

Aantal gereden kilometers vandaag:  139 km