24 mei 2004

Vandaag, 24 mei, doen we het rustig aan. We slapen lekker uit tot half tien. Elf uur hoeven we pas van de campingplaats af en eerder willen we nu ook even niet gaan. Vandaag hebben we alweer prachtig weer. Een nagenoeg strakblauwe lucht en een temperatuur van ongeveer 18°C. De ochtend houden we ons bezig met het reisverslag uitwerken, een dagverslag online zetten, lezen, boodschappen doen en dergelijke.

Even na het middaguur gaan we op pad en rijden we over de Sea to Sky Highway (highway 99) verder richting Vancouver. Na nog geen half rijden, zien we vanaf de weg links de waterval van Shannon Falls Provincial Park zich van de hoge bergwand storten. Deze waterval, met z'n 335 meter, is de op twee na hoogste waterval van British Columbia. We rijden de parkeerplek op en merken gelijk dat het vandaag een nationale feestdag is in Canada. Het is Victoria Day, de geboortedag van Queen Victoria, dus een soort koninginnedag. Iedereen is vrij en met dit mooie weer gaan de meeste er wel op uit. Op de parkeerplaats is het ont-zet-tend druk. Overal krioelen auto’s, campers en bussen. Dat wordt nog een hele uitdaging om de camper te parkeren. Voor ons staan een aantal auto's te wachten tot een plekje vrij komt. Dan wenkt de parkeerwachter ons dat we met onze camper op de busparkeerplaats mogen gaan staan. Dat is mazzel, want die zijn er nog genoeg. Wij blij! Elke auto die op een busparkeerplaats parkeert, wordt door de parkeerwachter resoluut weggestuurd. We stappen de camper uit en lopen richting de waterval. Overal op de grasveldjes, waar we langs lopen, zitten mensen aan een picknick of barbecue. Een paar kinderen zijn aan het badmintonnen. Het ziet er allemaal erg gezellig uit. We lopen verder en komen via houten trappen bij een uitzichtpunt uit. Hiervandaan hebben we een fantastisch zicht op Shannon Falls. Vanaf de weg zag de waterval er al indrukwekkend uit, maar zo dichtbij is het helemaal spectaculair. De zon schittert prachtig op het opstuivende water. We blijven een tijdje staan kijken en lopen dan weer op ons gemak terug naar de camper.

We stappen in en rijden weer verder richting Vancouver. Onze volgende stop wordt het BC Museum of Mining in Britannia Beach. Onderweg stoppen we nog even kort bij een uitzichtpunt voor een mooi panorama beeld over Howe Sound (een fjord) en de omliggende bergen. Wanneer Jeroen vervolgens de camper start om weg te rijden, ziet hij dat de benzinemeter aangeeft dat we nog maar een paar druppeltjes benzine hebben. Oei, dat is niet goed. Gelukkig voor ons, geeft het informatiebord bij dit uitzichtpunt aan dat er in Britannia Beach een tankstation zit. We rijden de laatste paar kilometers naar Britannia Beach om er vervolgens achter te komen dat hier helemaal geen tankstation te bekennen is. Bij een klein restaurantje langs de weg maar eens navragen. Dan blijkt dat hier wel een tankstation was, maar dat deze na een overstroming in 1991 moest sluiten. Tjongejongejonge, was zeker te veel moeite om ergens in de afgelopen dertien jaar het informatiebord aan te passen. Het dichtstbijzijnde tankstation zit dus in Squamish, het plaatsje waar we vanmorgen al langs gekomen zijn. We besluiten dan maar eerst het BC Museum of Mining te bezoeken, want dat sluit over twee en een half uur en we zijn er nu toch nagenoeg. Tanken kan straks ook wel.

Zodoende gaan we rond twee uur het BC Museum of Mining in. De caissière vertelt dat er over een kleine twintig minuten een rondleiding begint, dus daar wachten we vervolgens op. We moeten tijdens de rondleiding wel een bouwvakkerhelm (hard top hat) op. Erg schattig... niet dus. En nee, geen foto. De rondleiding begint met een treinritje de mijn in. De temperatuur is in de mijn constant rond de twaalf graden Celsius. Vanuit het treintje zie je op de wanden af en toe groene plekken zitten van geoxideerd kopererts. Na een kort tochtje moeten we uitstappen en een stukje verder de mijn inlopen. Daar staan een aantal boren opgesteld die door de jaren heen in de mijn gebruikt zijn. Onze gids, een kleine vrouw, geeft vervolgens van enkele boren een demonstratie. De ene boor maakt een nog helser kabaal dan de andere. Werkelijk oorverdovend. Leuke demonstratie, vooral ook omdat sommige boren bijna groter zijn dan de gids. Half doof lopen we de mijn weer uit. De rondleiding gaat vervolgens naar de elf verdiepingen hoge concentrator mill uit 1921. In dit gebouw werd vroeger het kopererts vermalen. Daarna worden we losgelaten op het gold panning waar de rondleiding eindigt.

Bij het gold panning tentje zoeken we met een goudzoekerspan naar goud in grote bakken gevuld met water, zand, steentjes en wat kleine brokjes goud. Het duurt even, maar na een tijdje krijgen we het door en vinden we in totaal zes kleine stukjes goud. Ze hebben elk maar een doorsnee van twee millimeter, maar het is wel echt 24-karaats goud. Het geeft toch wel een kik wanneer je een klein stukje goud ineens ziet liggen tussen allemaal zandkorrels. Een gedeelte van het goud gaat in een klein zakje en mag mee naar huis. Tevreden lopen we naar de expositie ruimte waar we ook nog een kijkje willen nemen. Hier is veel informatie en nog veel meer foto's te vinden over alles wat met de lange mijnhistorie van Britannia Beach en omgeving te maken heeft. We vinden het erg interessant en lopen door alle smalle gangen. Tegen sluitingstijd gaan we het museum pas weer uit.

Terwijl we teruglopen naar de camper, schiet ons het brandstofprobleem weer te binnen. Hopelijk start de camper nog gewoon. Dat gaat gelukkig goed en we kunnen wegrijden. Een blik op de benzinemeter leert dat de tank voor een kwart gevuld is. Hè, wat is dit nou weer. We krijgen het vermoeden dat de benzinemeter niet meet, maar gokt. Om het zekere voor het onzekere te nemen, rijden we toch maar terug naar Squamish om te tanken. Kunnen we gelijk op dezelfde camping verblijven als afgelopen nacht. Die camping blijkt helaas vol, dus rijden we, inmiddels met een volle tank, een klein stukje door naar een andere camping in Brackendale. Hier, op de Paradise Valley Campground, is nog ruimte zat, dus zoeken we de mooiste plek uit.

Het prachtige weer is de hele dag gebleven, dus 's avonds na het eten stoken we buiten een gezellig vuurtje. We zijn alweer bijna terug in Vancouver, dus het hout moet op. We roosteren boven het vuur gelijk ook de laatste paar marshmallows die we nog over hebben. Erg lekker!

Aantal gereden kilometers vandaag:  60 km