inleiding | reisverhaal | route | reisinformatie en tips | gastenboek | menu
begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina

 

23 mei 2004

snik, laatste weekje alweer...

Zondag 23 mei schijnt, na twee dagen bewolking en regen, eindelijk weer een lekker zonnetje. Na een vlot ontbijt rijden we tegen negenen van de camping weg. We zijn weer op weg naar Whister. Whistler is in korte tijd uitgegroeid tot de grootste en bekendste wintersportplaats van Canada dankzij de sneeuwzekerheid, het grote aantal afdalingen en de mooie ligging. En hier willen wij dus wel een dagje gaan skiën en snowboarden, zeker met het prachtige weer van vandaag.

Eenmaal in Whistler aangekomen, rijden we naar het bezoekersinformatiecentrum voor informatie over liftpassen, ski- en snowboardhuur, pistes en alles wat daar verder mee te maken heeft. Het wintersportgebied van Whistler bestaat uit Whistler Mountain en Blackcomb Mountain, maar nu is alleen de top van Whistler Mountain open. De gletsjer van Blackcomb Mountain zal pas in juni open gaan. Heel wat informatie wijzer gaan we daarna op zoek naar een verhuurzaak voor de materialen. We lopen door de straten van Whistler heen en wat ons vooral opvalt is dat alles zo schoon, netjes en perfect is. Het gras is overal tot op de milimeter nauwkeurig even hoog. De luxe straalt er best wel vanaf. Wij vinden het in ieder geval een leuk dorp om doorheen te wandelen. Ook leuk om mensen te kijken, want je ziet van alles. De één is super zomers gekleed en de ander loopt in een dikke jas met muts op en skies in de hand.

Bij de skiverhuur geven we aan dat we skies, een snowboard en schoenen nodig hebben voor een halve dag. Dat kan, maar dan moeten we wel om twaalf uur terug komen. Er wordt nu alleen nog verhuurd voor een hele dag. Geen probleem, dan gaan we eerst de liftpassen kopen (die trouwens ook pas vanaf één uur geldig zijn) en daarna ook alvast even lunchen in de camper. In de camper besluiten we vast een camping voor vanavond te regelen gezien de camping problemen van gisteren. De camping in Whistler blijkt helaas ook voor vanavond vol te zijn. Dan bellen we maar naar een camping in Squamish dat ongeveer zestig kilometer verderop ligt richting Vancouver. Pech, ook vol. Dan een camping in Brackendale, dat net voor Squamish ligt. Deze heeft gelukkig nog wèl een plekje vrij voor vanavond, die we dan ook gelijk reserveren.

Leonie

Tegen twaalf uur lopen we weer terug naar de skiverhuur. Na een half uurtje passen en meten hebben we beide onze spullen en zijn we klaar voor de piste. We lopen naar de Whistler Village Gondola die ons in twintig minuten naar een hoogte van 1850 meter zal brengen. De rij is lang, dus we gaan er maar vast in staan ondanks dat onze passen pas vanaf één uur geldig zijn. Vooraan in de rij moeten we aan de zijkant toch nog even wachten. Maar tien voor één mogen we alsnog doorlopen en plaatsnemen in een gondel. Tijdens de tocht naar boven krijgen we een steeds mooier uitzicht op het dal. Ineens zien we vanuit de gondel twee zwarte beren. Een grote bruingekleurde zwarte beer en een kleine zwartgekleurde zwarte beer lopen op een open stukje gras bijna nagenoeg onder onze gondel door. Erg gaaf en zeker niet verwacht.

Jeroen

Boven aangekomen bestuderen we de piste kaart eens goed. We besluiten een piste te nemen die naar een stoeltjeslift gaat om vervolgens daarmee tot een hoogte van 2115 meter te komen (Little Whistler Peak). In dit gebied skiën en snowboarden we de rest van de middag. Doordat deze pistes in de schaduw liggen, is de sneeuw nog best goed. Pistes die lager of in de zon liggen, zijn een heel stuk papperiger. Gedurende de middag groeit de bewolking gestaag, maar het blijft lekker weer om te skiën.

De eerste liften gaan vandaag om half vier dicht, dus we besluiten rond die tijd ook te stoppen. De laatste piste die we nemen komt dan ook weer uit bij het eindpunt van de Whistler Village Gondola. Hier is uiteraard een restaurant met groot terras, genaamd de Roundhouse Lodge. We bestellen een warme chocolademelk en zoeken een plaatsje op het terras. Jammergenoeg zitten we in de schaduw van het gebouw en is het dus best frisjes, maar we kijken wel leuk uit over de piste. Eén voor één sluiten de stoeltjesliften en wordt het steeds rustiger op de piste. De wintersport zit er voor vandaag weer op. De Whistler Village Gondola brengt nu alleen nog maar zomersgeklede mensen naar boven die van het uitzicht over Whistler willen genieten. Wanneer we onze heerlijke warme chocolademelk op hebben, pakken we onze spullen en sluiten we ons aan in de rij van de Whistler Village Gondola om weer naar beneden richting de camper te gaan. Onderweg zien we weer dezelfde twee beren, maar nu een stuk verder weg.



Jeroen op het Brandywine Falls Viewpoint

Het is alweer na vijven wanneer we weer in de camper zitten en over de Sea to Sky Highway (highway 99) rijden op weg naar Brackendale. Dit is ook de weg naar Vancouver en het blijkt dat echt iedereen vandaag deze weg moet hebben. Zó druk hebben we het op de weg in Canada nog niet gezien. Dit kan eigenlijk alleen maar zijn vanwege het May Long Weekend. Na een ruim kwartier in slakkentempo rijden slaan we af bij Brandywine Falls Provincial Park voor een korte stop. Hopelijk is het daarna weer wat rustiger op de weg. Vanaf de parkeerplaats gaat er een korte trail naar de Brandywine watervallen die, volgens een bord, op tien minuten lopen zijn. We gaan het pad op en lopen door het bos richting de waterval. Op een gegeven moment moeten we het spoor oversteken en we realiseren ons dat deze trail geen tien minuten duurt als je hier moet wachten voor een passerende trein. Reken met de Canadese goederentreinen maar op meer dan het dubbele, haha! Het pad eindigt bij een houten platform waar vanaf we een schitterend uitzicht hebben op de zeventig meter hoge waterval en het daaronder gelegen Daisy Lake. Best wel indrukwekkend dat natuurgeweld.

Na ons bezoek aan de Brandywine Falls rijden we verder richting camping Dryden Creek Resorts. Om kwart over zes komen we daar aan en horen we dat de camping inmiddels vol is. We attenderen de medewerker op onze reservering en vijf minuutjes later staan we op een mooie plek. Goed geregeld, dachten we zo.

Het is vandaag weer een erg leuke dag geweest met prachtig weer. Moe zijn we wel, dus na het eten duiken we al vlot ons bed in.


Aantal gereden kilometers vandaag:  86 km

route 23 mei

begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina