13 mei 2004

Half negen weer op en uit bed. Ik kijk uit het raam en... de zon schijnt!!! Dat is altijd een goed begin van een vakantiedag. Kwart voor tien rijden we van de camping af. Zodra we Kootenay National Park weer inrijden bij de Radium Hot Springs, zien we zeven dikhoornschapen (bighorn sheep) en zeventien berggeiten (mountain goats). Gisteren zagen we hier ook al zo'n grote groep, dus ik krijg een beetje het gevoel dat deze beesten hier àltijd zitten en het dus helemaal niet zo bijzonder is dat we ze spotten. Doet er eigenlijk niet toe, toch leuk om te zien.

Op de parkeerplaats (links van de weg) vrijwel direct nadat we het park in zijn, stoppen we voor een korte wandeling naar de Sinclair Falls. Vanaf de parkeerplaats lopen we via een steil wandelpad naar beneden. Hmm, dit betekent straks dus ook een flinke klim terug naar de camper. Maar de wandeling blijkt de moeite waard. Al snel horen we het geruis van de waterval. We lopen recht op het geluid af en dan zien we ineens tussen de bomen van het bos de waterval opduiken. We lopen hier in een dal pal naast de snelweg door Kootenay National Park, maar we horen alleen het water van de waterval en het gefluit van vogels. We kijken er even rond en beginnen dan aan de klim terug naar de camper. Na deze korte wandeling rijden we weer verder. Met het zonnetje erbij is de omgeving vandaag véél mooier dan gisteren. Bij Olive Lake maken we nog een korte stop. We lopen naar het visuitkijkpunt en daar ontdekken we inderdaad in het ondiepe meer een aantal kleine visjes. Om precies te zijn zien we trout zwemmen, oftewel forel. Langs de oever van het meer lopen we ook nog even naar de bron. Het water borrelt er zachtjes uit de grond. Dit kleine meer heeft echt superhelder, groen water. Zonder de snelweg ernaast zou Olive Lake een heerlijk rustplekje zijn.

We rijden verder. Na twee minuutjes op de weg, zien we een zwarte beer in de rechterberm. Camper gelijk aan de kant, raam open, camera richting de beer en ... klik. Net op tijd vastgelegd, want de beer loopt richting het bos. We blijven kijken tot hij uit het zicht verdwenen is en rijden dan weer verder. Met deze ontmoeting staat onze 'hoeveel-beren-zien-we'-teller inmiddels al op vijf.

De snelweg door Kootenay National Park is werkelijk schitterend. Nu zien we wat we gisteren gemist hebben door het grijze weer en de lage, dikke bewolking. Dit is geweldig gewoon! Jeroen heeft de cruise control op 60 gezet (terwijl je hier 90 kilometer per uur mag rijden), zodat we alle tijd hebben om te genieten van het uitzicht. Achteropkomende auto's laten we gewoon passeren door iets de vluchtstrook op te rijden. Geen automobilist die moeilijk doet over ons langzamere tempo.

Verschillende keren zien we herten langs de weg en voorbij Mount Wardle, ongeveer op dezelfde plaats als gisteren, zien we nòg een zwarte beer. Hij snuffelt aan een lekker polletje gras in de rechter berm. We kijken rustig naar dit tafereel en wanneer de beer na een paar minuten het bos inloopt, rijden we weer verder. Het blijft geweldig om een beer in het wild te zien (op een afstandje tenminste) en twee beren in één ochtend is al helemaal TOP! En de teller kan naar zes.

Kwart over twaalf komen we bij de Paint Pots aan, onze volgende stop. We lunchen eerst in de camper en beginnen daarna aan de anderhalve kilometer lange wandeling naar de Paint Pots. De bordjes zijn niet echt duidelijk en even twijfelen we of we op het juiste pad zijn. De wandeling gaat door een open bos en via een houten brug over de Vermilion River. Na zo'n twintig minuten lopen wordt de aarde duidelijk meer en meer okerkleurig. Hiermee bereiken we de plek van de Paint Pots. Langs een oranje/geel en modderig stroompje lopen we verder over een eveneens oranje/geel en modderig pad. Langs het pad staan informatieborden die uitleg geven over dit gebied en zijn geschiedenis. Erg interessant. Aan het einde van het pad komen we aan bij de drie gekleurde koudwater bronnen waar het allemaal om te doen is. De één is duidelijk rood gekleurd, de ander geel/oranje en de grootste groenig. Wanneer we alles gezien hebben, lopen we over hetzelfde pad weer terug naar de camper. Een leuke en interessante wandeling, maar je krijgt er wel gele en modderige schoenen van. Als het regent, zijn laarzen geen overbodige luxe.

Helaas is Marble Canyon, twee kilometer voorbij de Paint Pots, gesloten vanwege een heftige bosbrand vorige zomer. Een deel van de houten bruggen en relingen zijn toen afgebrand en dit is nog niet hersteld. Erg jammer, we rijden dus door. Een paar kilometer verderop komen we alweer bij de grens tussen Kootenay National Park en Banff National Park. Daar nemen we de Bow Valley Parkway richting Lake Louise. Twee keer zien we weer herten in de berm. Bij Castle Cliffs Viewpoint maken we een korte stop voor het mooie uitzicht op Castle Mountain.

Eenmaal in Lake Louise (het dorp en het beroemde meer vijf kilometer verderop heten beide -heel handig- Lake Louise) rijden we naar het Visitor Centre in het centrum van het dorp voor informatie over mooie wandelingen in de omgeving. Daar horen we dat veel wandelpaden nog gesloten zijn vanwege de hoeveelheid sneeuw op de paden. In Jasper (Jasper National Park) schijnen meer wandelpaden open te zijn, omdat dat lager ligt en daardoor sneller sneeuwvrij is. De weg naar Lake Moraine blijkt helaas ook nog gesloten te zijn, ook vanwege teveel sneeuw op de weg. Waarschijnlijk gaat deze pas over twee weken open, maar daar hebben wij natuurlijk niet veel aan. Nadat we alle informatie dat we zochten hebben, bekijken we in het Visitor Centre een 48-minuut durende film over bruine beren (grizzly bears). Een erg interessante film. Daarna lopen we de supermarkt in voor de broodnodige boodschappen. Het is alweer tegen half vijf wanneer we naar de camping rijden. Gelukkig zijn er nog een paar vrije plekjes, maar dat zal je in het hoogzeizoen niet lukken zo laat op de dag. We relaxen, bekijken de foto's van vandaag en genieten nog na van alweer een héérlijke dag, met ook best aardig wat zon. De paar drupjes regen van vandaag zijn we alweer vergeten.

Aantal gereden kilometers vandaag:  137 km