5 mei 2004

Om acht uur worden we door de wekker verzocht uit bed te gaan. We staan op, ontbijten en vertrekken tegen half tien van de camping. Een kwartiertje later komen we al aan bij de historische O'Keefe Ranch.

Zodra we binnen zijn, lopen we op ons gemak naar de O'Keefe Mansion, het Victoriaanse huis waar de familie O'Keefe gewoond heeft, want daar begint om tien uur een rondleiding. Dat is blijkbaar nog vroeg voor de Canadezen, want wij zijn de enige die om tien uur voor het huis staan. Het wordt dus een privé rondleiding. De in Victoriaanse kleding gestoken gids weet leuke feitjes te vertellen over het huis en zijn voormalige bewoners. Zo hangt er aan de wand bij de trap een spiegel zodat de vrouw des huizes vanuit de voorkamer kon zien of de kinderen 's avonds niet stiekem uit bed kropen om bij de trap te luisteren naar het gepraat beneden. We leren van alles over Cornelius, de stichter van deze ranch, over zijn twee vrouwen en zijn achttien(!) kinderen. De rondleiding is in ieder geval leuk en informatief.

Na de rondleiding lopen we de andere gebouwen op het terrein af. In het warenhuis, oftewel de General Store, staan vooral veel spullen uit grootmoederstijd opgesteld. Koffiemolens in verschillende maten, koekblikken met mooie prenten, ouderwetse strijkijzers, etc. Hier is dat blijkbaar al museummateriaal, terwijl je dat bij ons op de rommelmarkt koopt. Geeft verder niet, maar het laat weer eens zien hoe jong de geschiedenis hier is. We kunnen het niet nalaten wat "Hollandse" drop te kopen in het warenhuis. Vervolgens nemen we nog een kijkje in de lieflijke St. Anna's kerk, de pottenbakkerij en de zadelmakerij. Het is allemaal wel geinig om te zien, maar lang niet zo leuk als in Fort Langley. De pottenbakker verteld niets over wat hij aan het doen is, maar stelt alleen vragen over Nederland, en de zadelmaker kijkt niet eens op wanneer we zijn winkel binnenkomen. We lopen nog wat verder rond en komen in een museum uit. Daar zien we een boeiende film over de O'Keefe familie. Na de film houden we O'Keefe Ranch voor gezien en gaan we met de camper op weg naar Vernon.

In Vernon doen we eerst wat boodschappen en daarna parkeren we de camper achter het treinstation om de stad verder te voet te verkennen. Onze conclusie: leuk stadje. Vernon heeft zo'n vijfhonderd historische gebouwen en zeer veel uiteenlopende muurschilderingen. Vooral het gerestaureerde treinstation uit 1911 ziet er mooi uit. Helaas valt het weer vandaag een beetje tegen. Wanneer het tegen drie uur begint te regenen, zoeken we dan ook de camper op.

Onderweg naar Nakusp ziet Jeroen in een flits een paar meter van de weg een wolf staan. Voordat ik om kan kijken, zijn we er alweer voorbij. Jeroen draait een stukje verderop de camper om en we rijden terug... met de videocamera in de aanslag. Misschien staat hij er nog. Langzaam rijden we terug naar de plek waar Jeroen hem zag staan. Maar helaas... er is geen wolf te zien. Bij de eerst volgende mogelijkheid draaien we weer om, om onze weg naar Nakusp te vervolgen. Dan zien we allebei de wolf ineens wèl staan. Op precies dezelfde plek in de berm. Gelijk de camper op de rem. Maar blijkbaar schrikt de wolf daarvan, want met twee sprongen verdwijnt hij in de bosjes. Volgende keer maar wat rustiger afremmen. Is ook beter voor het servies in de kastjes. Het ging allemaal zo snel, dat we geen tijd hadden voor een foto of video opname, maar we hebben de wolf tenminste nu wel allebei gezien!

Jeroen is op dreef, want nog geen kwartier later ziet hij een adelaar hoog in een boom zitten. Hup, de camper aan de kant van de weg en met foto- en videocamera in de hand gaan we de camper uit. De adelaar blijft rustig om zich heen turen in de top van de boom. Ik krijg hierdoor zelfs de tijd om een telelens op m'n camera te schroeven. Deze adelaar staat dan ook goed op de foto. Leuk! Passerende auto's die onze camper in de berm zien staan, rijden spontaan langzamer. Je ziet de mensen in de auto vragend rondkijken op zoek naar datgene waar wij naar kijken. Een adelaar kan ze zo te zien niet boeien, want geen van de auto's stopt. Nou... wij vinden dit anders heel bijzonder en hebben het geweldig naar ons zin.

Wanneer we weer verder rijden, houden we de camera maar bij de hand. En... niet voor niets, want tien meter verderop zien we twee herten een gravelweg uitkomen. Maar wanneer ze ons zien, schieten ze snel terug het bos in. Het gaat allemaal weer te snel om vast te kunnen leggen, maar dat kan ons allang niets meer schelen. Dit is gewoon geweldig om te zien en mee te maken. Een half uurtje later zie ik in de berm een groot hert staan. Ook deze huppelt met twee sprongen het bos in wanneer wij, wat hem betreft, te dichtbij komen.

Dan, een uurtje later, zien we in de verte aan de rechterkant van de weg nog een hert staan. We nemen deze keer rustig gas terug en rijden in een slakkentempo verder. Wanneer we het hert op zo'n vijftig meter genaderd zijn, steekt hij in een langzaam drafje de weg over. We volgen sprakeloos elke stap die het dier zet. We rijden inmiddels nog maar stapvoets over de snelweg, gelukkig zijn we de enige op de weg. Aan de overkant gekomen, loopt het hert rustig verder, kijkt dan even om en verdwijnt vervolgens uit ons zicht het bos in. Wow!! Gewoon prachtig. En het staat allemaal op film en foto. Wij zijn diep onder de indruk. Terwijl we weer in een normaal tempo verder rijden, blijven we de berm en boomgrens goed in de gaten houden.

Tegen half zes komen we aan bij Needles voor de veerboot over Lower Arrow Lake naar Fauquier. Na ruim twintig minuten wachten mogen we de kleine veerboot op. De overtocht duurt maar vijf minuten en dan kunnen we weer verder rijden. We kijken nu ook uit naar een camping voor de nacht. Voorbij Nakusp, op weg naar Nelson, zien we een bordje langs de kant van de weg met R.V. campsite erop. Mooi zo, want het is al tegen zevenen en daarmee tijd om te stoppen met rijden. We krijgen trek in een warme hap. Het is een erg kleine camping, maar het heeft een warme douche, dus we vinden het prima. Het kost ook maar vijftien dollar inclusief elektra. Morgen rijden we wel weer verder, in hopelijk wat beter weer dan nu. Sinds we van de veerboot zijn, zien we steeds donkerdere, dreigende wolken en regent het ook af en toe. Hierdoor zien we wel een mooie regenboog.

Aantal gereden kilometers vandaag:  234 km