4 mei 2004

We hebben geen haast en we hoeven niet om een bepaalde tijd van de camping af te zijn, dus we slapen uit. Rond half tien worden we wakker en klimmen we ons bed uit. Met ons mooie plekje aan het strand, is het zonde om in de camper te blijven, dus ontbijten we buiten aan een campingtafel terwijl we genieten van het uitzicht over het rustige meer. Lekker relaxed wakker worden zo. Het is afwisselend bewolkt en zonnig, maar warm genoeg om nog even buiten te blijven zitten.

Uiteindelijk rijden we pas tegen één uur van de camping af en zijn we onderweg naar de Gray Monk Estate Winery, een wijnboerderij. We rijden door de schitterende Okanagan vallei, waar nu vele fruitbomen in bloei staan. Dit gebied is onder andere bekend vanwege de wijnbouw, dus moeten we gewoon wel een lokale wijnboerderij bezoeken om de kwaliteit van Canadese wijnen zelf te kunnen beoordelen.

Na een ruim uur rijden komen we aan bij de Gray Monk Estate Winery. Terwijl we parkeren vallen de eerste spetters regen en momenten later komt het met bakken tegelijk naar beneden. Fijn joh! Kon dat niet even een minuutje wachten? Eenmaal binnen blijkt dat we drie kwartier moeten wachten tot de volgende rondleiding en wine-tasting. Ze hebben er een gezellig terras dat uitkijkt op Okanagan Lake, dus besluiten we daar te lunchen... met een Gray Monk wijntje erbij. Jeroen besteld de Cheese Platter van vijf soorten kaas (we tellen uiteindelijk zeven soorten, maar daar doet Jeroen niet moeilijk over), vers fruit en crackertjes met een glas Pinot Noir, terwijl ik ga voor de Tropical Shrimp Salad van sla, garnalen, huisgemaakte cocktailsaus en vers fruit met een glas Pinot Gris. Het smaakt werkelijk voortreffelijk. Echt een aanrader.

Om drie uur lopen we mee met de rondleiding, maar wat valt dat tegen!! Allebei hebben we duidelijk een te romantisch beeld van een hedendaagse wijnboerderij. Geen gelig peertje hoog aan het plafond, maar witte TL-verlichting. Geen mooie houten vloer, maar strak marmoleum in een lichte kleur. Geen oud mannetje dat flessen vult, maar een jonge kerel die op een paar knopjes drukt. Maar wat nog het meeste tegen valt is dat de wijn tegenwoordig in roestvrijstalen vaten gaat. Zelfs enkele rode wijnen! En weg is dus ons beeld van een lief, karakteristiek wijnboerderijtje. Hopelijk kan de wijnproeverij dadelijk ons weer wat gunstiger stemmen. De rondleiding eindigt uiteraard in de wine shop (wijnwinkel dus). Daar krijgen we in totaal zes wijnen te proeven, inclusief een heerlijke ijswijn.

Na dit zonder meer interessante bezoek, stappen we weer in de camper en rijden we verder richting het noorden naar Vernon. In Vernon stoppen we niet, maar rijden we via een prachtige route door naar het kleine plaatsje Falkland. We hebben namelijk gelezen dat daar in de buurt bij Pillar Lake een enorme hoodoo (een door erosie gevormde pilaar) staat en zo'n natuurfenomeen willen we wel zien. Net voor Falkland slaan we rechtsaf een zijweg in die al snel slingerend omhoog de bergen in gaat. Links en rechts zien we alleen nog maar bomen. We verwachten dat we er na iedere bocht zijn, maar we komen steeds weer bedrogen uit. Dan zien we ineens aan de linkerkant van de weg een meer. Dat moet Pillar Lake wel zijn. Niet dus, een bord geeft aan dat dit Joyce Lake is. We rijden dus door. Niet veel later zien we dan eindelijk het eerste en enige bordje (rechterkant van de weg) dat de hoodoo aangeeft.

Vanaf de weg ter hoogte van Pillar Lake loopt een smal pad naar de hoodoo. Al snel gaat het pad stijl omhoog en is het meer klimmen dan wandelen. Uiteindelijk wordt het zelfs zo stijl dat we ons omhoog moeten trekken aan de wortels van bomen. Wanneer we bijna boven zijn, zien we links van ons een mooi breed pad lopen zigzaggend de berg op. Aha, we lopen dus inmiddels helemaal niet meer op het pad. Dat verklaart een hoop geklauter. Geen idee waar we mis zijn gegaan, maar we hebben nu tenminste een avontuurlijkere en ook kortere route te pakken. De laatste paar meters lopen we toch maar via het echte pad. Dan zien we voor ons een enorme pilaar van zandsteen, de hoodoo. Deze torent bijna dertig meter de lucht in. Een gigantisch ding is het. Erg imponerend. Terwijl ik naar het topje aan het turen ben, zie ik een adelaar vliegen. In grote cirkels vliegt hij steeds hoger en hoger. Een prachtig gezicht! Wanneer hij uit het zicht is lopen we nog een stukje verder de berg op. Daar zien we een hele berg grote brokken steen liggen. Hier moet vast ook ooit een hoodoo hebben gestaan. Terug naar de camper lopen we toch maar het echte pad af. Dit gaat heel wat makkelijker.

Het is alweer tegen zeven uur wanneer we weer bij de camper staan. We rijden de mooie route, langs veel bos en af en toe een meertje, weer terug naar Vernon en gaan op zoek naar een camping voor de nacht. Omdat we morgen naar O'Keefe Ranch willen, zoeken we een camping op in de buurt van deze ranch.

We vinden een mooi plekje op de camping Newport Dunes RV Park. We hebben een aansluiting op het electriciteitsnet dus we besluiten 's avonds na het eten een filmpje te kijken via de laptop.

Aantal gereden kilometers vandaag:  234 km