inleiding | reisverhaal | route | reisinformatie en tips | gastenboek | menu
begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina

 

29 april 2004

We staan vandaag weer vroeg op waardoor we al om acht uur klaar zijn voor vertrek. We rijden verder richting Tofino met ook vandaag weer een strakblauwe lucht boven ons. Wanneer we in de buurt van Tofino aankomen, besluiten we eerst naar Ucluelet te rijden voor een wandeling langs de zee over de Wild Pacific Trail. In Ucluelet volgen we de bordjes van het Visitor Centre zodat we daar een kaart van de omgeving kunnen halen. Maar het Visitor Centre blijkt gesloten. Op de deur hangt een briefje: 'Gone to the post office, Visitor Centre will open again at two'. Nou, das handig, de goede man is even naar het postkantoor. Maar naast de deur staat gelukkig een bakje met kaarten van de omgeving waarop ook de wandeling staat die we willen gaan doen. Met de kaart in de hand rijden we naar het beginpunt van de wandeling. Daar parkeren we de camper en gaan we te voet verder.

De eerste meters van de Wild Pacific Trail zijn al direct geweldig. We lopen door het bos met een schitterend uitzicht op zee, dat zo'n tien meter lager ligt. Op de achtergrond horen we een groep zeeleeuwen. Na elke bocht in het pad, hopen we ze te kunnen zien, maar ze liggen helaas aan de verkeerde kant van een eilandje. Wel hebben we een fantastisch uitzicht over de Broken Group Islands. Dit is absoluut een wandeling waarbij je de verrekijker niet in de camper moet laten liggen. Dat deden wij helaas wel, dus sprint Jeroen nog even terug om deze op te halen.

Over de hele trail verspreid staan bankjes om rustig van het uitzicht te kunnen genieten. Ongeveer halverwege de wandeling komen we een vuurtorentje tegen. Deze valt wat tegen na gisteren het Fisgard Lighthouse gezien te hebben, dus lopen we gelijk verder. Een stukje verderop staan we vanaf een uitzichtpunt de verte in te turen wanneer ik een adelaar denk te zien. Snel de verrekijker erbij pakken en ja hoor... een Amerikaanse adelaar (bald eagle) die vanaf de rotsen de omgeving in de gaten houdt. Wow, echt een machtig gezicht. De adelaar heeft duidelijk meer geduld dan wij, want na een paar minuten hebben we het wel gezien en lopen we weer verder. Een tijdje later loopt het pad meer landinwaards en gaat het over in een pad over planken met leuning en al. Wandelingen over zogenoemde boardwalks kom je veel tegen in Canada en dienen vooral ter bescherming van de natuur.

Over de boardwalk lopen we door het regenwoud. De verschillende soorten bomen, planten en struiken zijn niet te tellen. Ongeveer overal groeit hier mos. We lopen rustig verder en nemen de omgeving helemaal in ons op. Dan splits het pad ineens en staan we voor een keuze; links of rechts. Zonder een duidelijke reden nemen we het rechter pad. Deze komt al snel uit op een uitzichtpunt met picknicktafel. Aan de andere kant gaat het pad weer verder, dus we lopen door. We lopen verschillende houten trappen af, die allemaal onderdeel van de boardwalk zijn, en komen uiteindelijk uit op een klein strand. Na hier wat rongekeken te hebben, willen we weer verder gaan, maar er is geen andere weg dan de trappen weer terug naar boven te nemen. Pff, dit gaat een stuk moeizamer. Wanneer we weer terug zijn bij de picknicktafel maken we er dankbaar gebruik van. Hier blijven we even zitten rusten en gelijk van het mooie uitzicht genieten. Wanneer we het wel gezien hebben, vetrekken we om het laatste stuk van de wandelroute te lopen. De boardwalk gaat weer verder door het schitterende regenwoud. Gedurende de hele wandeltocht komen we maar sporadisch mensen tegen wat wel net zo fijn is.

bloem

Wanneer we weer terug zijn bij de camper gaan we eerst lunchen. Daarna vertrekken we alsnog naar Tofino. Op weg naar Tofino komen we door het Pacific Rim National Park. Ons eerste nationale park! Na een paar kilometer in het park, slaan we linksaf de Wickaninnish Beach Road in. Voordat we doorrijden naar het Wickaninnish Interpretive Centre, stoppen we voor een korte wandeling. De 0.8 kilometer lange Bog Trail. We hoeven op de parkeerplaats geen parkeerkaart te kopen, want we hebben onze National Park toegangspas aan de binnenspiegel hangen. Aan het begin van het pad (weer een boardwalk), pakken we een informatie brochure over deze wandeling mee. Hiermee is dit gelijk een 'self guided nature tour' geworden en daar zijn de Canadezen dol op. Deze wandeling gaat door een héél ander landschap dan de tocht van vanmorgen. We lopen nu door een moerasgebied met een metersdikke laag veenmos, kleurrijke bloemen, verscheidene planten en vele vervormde en kronkelende shorepine bomen. Deze bomen zijn honderden jaren oud, maar toch maar enkele meters hoog vanwege de zure grond. Een erg bijzonder landschap om te zien en met de brochure erbij leren we ook nog het een en ander. In een half uurtje lopen we de boardwalk af en zijn we weer bij de camper.

De volgende stop is het Wickaninnish Interpretive Centre een stukje verderop de Wickaninnish Beach Road. Ze schijnen daar een erg mooie film te tonen over het Pacific Rim, maar die hebben we net gemist. We kunnen nu wel twee uur wachten op de volgende vertoning, maar dat vinden we een beetje zonde van de tijd. We vragen een medewerker of de film niet een keer extra kan worden opgezet in plaats van de film die nu moet starten, maar daar valt niet over te praten. Het feit dat wij de enige in het centrum zijn en de andere film niet willen zien, veranderd daar niets aan. Jammer, maar niets aan te doen dus. We bekijken nog even de exposities, maar al met al valt dit informatie centrum behoorlijk tegen. Eenmaal buiten lopen we nog even over het naastgelegen strand dat vol ligt met oude boomstammen. Daarna zoeken we de camper weer op en gaan we terug de hoofdweg op richting Tofino.

hout op Wickaninnish Beach

Na een paar kilometer rijden zien we een bordje dat Long Beach aangeeft. Dat schijnt hèt strand te zijn, dus dat willen we wel zien. Ook dit strand ligt vol met boomstammen die het transport naar de houtfabriek niet hebben overleefd. De Hollandse strandjutter zou hier helemaal uit zijn dak gaan. Het is in ieder geval een mooi gezicht. Verder heeft Long Beach niet zoveel te bieden voor de Hollander die wel bekend is met zandstranden.

Wanneer we weer in de camper zitten, rijden we door tot we eindelijk in Tofino aankomen. We zoeken eerst een supermarkt op om de voorraad weer wat aan te vullen en gaan daarna op zoek naar een bedrijfje dat whale-watching tochten verzorgd. Zo'n bedrijf vinden stelt niets voor, want op elke hoek van de straat staat er wel één. We lopen een willekeurige zaak binnen en boeken gelijk een tocht voor morgen. Het is toch wat anders geworden dan whale-watching, want we gaan morgen naar Hot Springs Cove in Maquinna Provincial Marine Park. Dit park heeft namelijk de meest mooie warmwaterbronnen die je kunt voorstellen. Je kunt de bronnen alleen bereiken per boot, helicopter of watervliegtuig, met andere woorden, het ligt aardig in de middle-of-nowhere. De heenweg zullen we per boot afleggen (tocht van ongeveer anderhalf uur) en de terugweg per watervliegtuig (vlucht van ongeveer twintig minuten)! Hopelijk zien we onderweg ook nog enkele walvissen. Wordt vervolgd...

Het is inmiddels alweer na zessen, dus gaan we op zoek naar een camping. We hebben goede verhalen gehoord over Bella Pacifica Campground, dus rijden we daarheen. De plaatsen met uitzicht op zee zijn helaas al bezet, maar andere plekken zijn er nog genoeg. We zoeken er één uit en nadat we water, sanitair en electra aangesloten hebben, beginnen we aan het avondeten. Na het eten lopen we nog een rondje op het strand voor de camping. Echt op-en-top vakantie gevoel!

MacKenzie Beach


Aantal gereden kilometers vandaag:  161 km

route 29 april

begin reisverhaalvorige paginavolgende pagina